Begeleiding tijdens en na de sessie
Tijdens een sessie ben ik continu aan het waarnemen.
Niet door te sturen op woorden, maar door te kijken naar de adem en houding.
Hoe iemand ademt, vertelt mij vrijwel alles. Of iemand ruimte ervaart. Of er blokkades opkomen. Of het systeem ontspant of juist richting stress beweegt. Je ziet het aan de diepte van de adem, het tempo, de soepelheid waarmee iemand meegaat in de oefening. En ook aan de momenten waarop iemand zichzelf inhoudt of juist doorschiet.
Die observatie vormt de basis van mijn begeleiding.
Bijsturen zonder forceren
Ik werk veel met muziek, vaak live. Muziek en ademhaling zijn sterk met elkaar verbonden. Wanneer de muziek intenser wordt, volgt de adem meestal vanzelf. Wordt de muziek rustiger en zachter, dan zakt de adem mee.
Als iemand te diep gaat, hoef ik dat vaak niet eens verbaal te corrigeren. Door het ritme te vertragen en de intensiteit te verlagen, ontstaat er vanzelf een uitnodiging om weer rustiger of normaler te gaan ademen.
Zo blijft de begeleiding subtiel en lichaamsgericht, zonder abrupt ingrijpen of onderbreken.
Het systeem voelt zelf waar de grens ligt, zolang de omstandigheden veilig blijven.
Wat gebeurt er na de sessie
Na een sessie is er altijd ruimte om te delen. Niet om de ervaring te analyseren, maar om te voelen wat er veranderd is. Hoe is je staat van zijn nu, vergeleken met voor de oefening? Wat voelt anders in je lichaam, je adem, je hoofd?
Die reflectie helpt om het effect te verankeren. Mensen krijgen zo ook beter gevoel voor wanneer ze bepaalde oefeningen zelf kunnen inzetten in het dagelijks leven.
In één op één coaching geef ik daarnaast altijd praktische tools mee. Oefeningen die passen bij wat iemand nodig heeft, zodat regulatie niet iets blijft wat alleen in een sessie gebeurt, maar onderdeel wordt van het leven zelf.
Als iemand wil forceren
Wanneer iemand merkt dat hij wil doorduwen of forceren, stel ik meestal eerst een vraag. Waarom voelt dit nodig? Wat gebeurt er als je het deze keer niet op kracht doet?
Voor veel mensen is dat spannend. Zeker voor wie gewend is alles op wilskracht te doen. Juist daar ligt vaak de uitnodiging om het eens anders te proberen. Zachter. Langzamer. Meer luisteren.
Tegelijkertijd geldt ook het omgekeerde. Mensen die altijd afwachten en weinig initiatief nemen, mogen soms juist wat meer richting en daadkracht oefenen. Het gaat niet om één juiste manier, maar om balans.
Goede begeleiding helpt je voelen waar jouw neigingen en patronen zitten.
En hoe je daar bewust mee om kunt gaan.
Bekijk ook: